Wampiry i anioły





Wampirzyca Aisza


Dziecko nieszczęścia, zrodzone z zakazanego związku, by stać się nieświadomym narzędziem w rękach bogów – dziewczyną z przepowiedni.

Aisza jest wampirzycą ze wszystkimi tego przymiotami i przywarami, lecz nawet wampiry uznają ją za szaloną i nieobliczalną.

Chodzi swoimi ścieżkami, nienawidzi rozkazów i podporządkowywania się, postępuje impulsywnie i nikogo nie pyta o pozwolenie, często doprowadzając innych do zguby – zasłużenie lub nie.

W głębi wrażliwa, zraniona i zagubiona. Poszukuje odrobiny miłości w skutym lodem świecie wampirów. Zna litość i empatię, kierując się na swój sposób pojętą moralnością, która często jest bardziej miłosierna od tej powszechnie obowiązującej.

Ma tylko jedną obsesję, która przeszkadza jej w odnalezieniu harmonii... Doprowadzić swoją siostrę do samobójstwa.


Anielica Sonia


Zawsze inna, zawsze krnąbrna i buntownicza. Zbyt mocno stara się być szlachetną w świecie pełnym hipokryzji oraz zepsucia, jakim jest Elizejon – królestwo Aniołów.

Wyklęta, lekceważona i przeklinana przez męską część anielskiej rasy, nierozumiana i wyśmiewana przez żeńską za wybranie ścieżki niegodnej kobiety i damy – ścieżki wojownika.

Na czele swojej armii anielic strzeże rubieży niebiańskiego królestwa, najbardziej zapomnianych i zaniedbywanych ziem w anielskiej domenie, troszcząc się o każde ludzkie istnienie, nawet o to skazane przez jej braci na zapomnienie.

Piękna, urzekająca i pełna wdzięku... Najbardziej nienawidzi swojego odbicia w lustrze. Widzi tam bowiem nie siebie, lecz swoją siostrę bliźniaczkę – wampirzycę Aiszę, z którą toczy zaciekłą walkę, odkąd pamięta, walkę, która skończyć się może tylko śmiercią jednej z nich.


Kraina wampirów - Kwidarnon


Mroźna kraina, skryta w mroku nocy, spowita mgłą i przykryta śnieżnym dywanem, jest domeną wampirów.

Tutaj dominują kontrasty – na tle bieli śniegu każdy cień zdaje się wyrazistszy, a roślinność odznacza się nasyconymi odcieniami czerwieni i burgunda oraz czerni.

Gospodarze także zdają się ulegać czarowi kontrastów – piękni, smukli, poruszający się z wdziękiem, mówiący z dźwięcznością, snujący plany z finezją, a jednocześnie makabryczni, zabójczy, okrutni, drapieżni i krwiożerczy, knujący spiski i wymyślający szarady, by zdobyć wpływy na szkarłatnym dworze.

Panowie ciemności w blasku księżyca spijają krew z ust swych ludzkich niewolnic, gotowych zaspokoić ich najbardziej wybujałe żądze na każde skinienie swoich panów.



Królestwo aniołów – Elizejon


Królestwo słońca, dobrobytu i szczęścia. Wzniesione z najszlachetniejszych kamieni i najdroższych kruszców, by nie mieć sobie równych pod względem piękna i monumentalności.

Zamieszkane przez aniołów i anielice, istoty delikatne, pełne wdzięku i ogłady, o szlachetnych sercach i niezrównanych intelektach, stojące na straży prawości i opiekujące się śmiertelnikami.

Takim przynajmniej jawi się obserwatorowi niezbyt uważnemu...

Z bliższej perspektywy Elizejon zdradza próżność przepychu, pustkę konwenansów, ślepą dumę i krótkowzroczność uprzedzeń. Z bliska złoto pałaców traci swój blask, a anielskość ich mieszkańców zdaje się być pozbawiona swej niebiańskości.



Upadli

Upadli – istoty zrodzone z mariażu lodu i ognia, wspólne dzieci wampirów i aniołów, tyleż piękne, co niechciane. Ich istnienie jest tak wstydliwe dla wszystkich innych, że aż owiane legendą i podawane w wątpliwość.

Makabryczne dzieci dwóch przeciwieństw, które stały się doskonalsze od swych rodziców, łącząc w sobie wszystkie najmocniejsze strony obu ras.

Na co dzień korzystające ze swych nadprzyrodzonych mocy, by ukryć się pośród zwykłych aniołów lub wampirów, by przetrwać, by przeżyć...

Czasami jednak zdobywają się na odwagę i za plecami wszystkich, niepostrzeżenie, realizują swoje sekretne plany, których finał może zatrwożyć i zadziwić nawet najpotężniejszych spośród wampirów i aniołów.



Rozgrywki nieśmiertelnych


Wampiry i anioły od mileniów toczą zacięty bój, wojnę raz wybuchającą ogniem bitew, raz zamarzającą w pozornym spokoju niepewnego rozejmu.

Nikt nie odnosi ostatecznego zwycięstwa, choć zdarzają się bitwy zwycięskie i przegrane, choć miasta są plądrowane, a twierdze burzone, choć płynie krew...

Pośrodku konfliktu żyją zaś ludzie – zwykli śmiertelnicy, których los skazał na słabość zbyt wielką, aby mierzyć się z potęgą dwóch nieśmiertelnych ras – wampirzej i anielskiej.

Istnieją też wilkołaki, gotowe zawrzeć lub zerwać przymierze z którąś ze stron konfliktu.

Nad wszystkim zaś pochylają się bogowie, przesuwający swoje pionki na szachownicy wszechświata, bez mrugnięcia okiem skazując tysiące istnień na śmierć lub cierpienie.

No i jest jeszcze kronikarz, tak, nie zapominajmy o Wiecznym Kronikarzu...


Ale przede wszystkim są dwie siostry, bliźniaczki... Aisza i Sonia. I to do nich należy ostatnie słowo w tej opowieści.